| تبليغات | X |
|
سوگند به عصمت ترک خورده ی بغض ها! دیگر اشکها , دردها را تسکین نمی دهند انسان اندوه جاودانه ی زیستن است در رگهای هستی که در تقویم بی آغاز و پایان غربت کشیده می شود.
به رسم پی نوشت:وقتی خیلی سخت می شوی به سادگی ترک برمی داری...
در تنگنای تن تردی استعاره های لطیف روح ترک خورده است. *** ترازو دار ِعدالت, سهم من چهار دیوار ِ قناعت نبود درهای تمام گشوده بود و پنجره های بی پایان... به رسم: دستانم از رویا خالیست,جوانه نمی زند!
می نویسم به زبان مادریم بخوان به زبان مادریت شهرزاد قصه گو نبود شهرزاد هزار و یک شب باواژه های ساده و صمیمی خود را زیر گوش دلی نجوا کرد که تشنه ی شنیدن بود شهرزاد قصه گو نبود شهرزاد یک قصه ی غریب بود که خوانده شد تا آشنا شود! به رسم پی نوشت: یادت باشد که قصه های بلند دلهای مشتاق می خواهند...مشتاق اگر نباشی نه شهرزاد قصه گو می شود نه هزار و یک شب,هزار و یک شب! مشتاق اگر نباشی آنقدر دلها غریبه می شوند که دیگر هیچ قصه ای به آشنایی نمی رسد!
کوتاه ,قسمت این روزها همیشه آن روی سکه های زندگی مرگ فاتحانه یله می دهد ما سهم کدام روی سکه می شویم؟ به رسم پی نوشت: ...خواستم از زندگی بنویسم, دیدم بی مرگ زندگی چیزی کم دارد که مرگ نام دوم زندگیست!
تو را نه چراغ ستاره ای به راه کشانده است نه کورسوی شب تابی به بیراه تو را خنیاگران ترانه های بی واژه یک شب پشت پنجره های تمام بسته آه کشیده اند تو پایان تمام راه و بیراهه ها هستی! به رسم پی نوشت: _ کتاب قصه هایم را که ببندم تنها میماند گیسوان بلند شب را ببافم و مهتاب را در حیاط خلوت روحم ملاقات کنم...
تو در چگونه بودنت در چگونه اندیشیدنت متجلّی می شوی حتّی اگر در اعتراف زخم ردّ تازیانه را انکار کرده باشی! به رسم پی نوشت: تو را از نگفته هایت شنیدم!
گاهی _از آن دست گاهی ها که بی خبر می آیند و سایه روشن دم دمای صبح را می مانند در راه های مه آلود جنگل های شمال_ از دست می روم تا تو بیایی دستانم را در جستجوی واپسین نشانه ها روی پوسته ی زبر لحظه ها آنقدر کشیده ام که مور مور شده است احساس آمدنت و صبوری را با زبان دل آنقدر هجی کرده ام که طعم گس گرفته است کام بودنت نا خوانده اما دلم در هوای دلت چه اندازه بارانیست؟!
جستجوی حقیقت را از واحه های نا حقیقت که بی آغازی ,چشم روشنی چشمه ها را خواهی نوشید! به رسم پی نوشت: 1)تردید کن خودت را...شک کن تمام بایدهایت را...انگاه برای یافتن آنچه شایسته ی ایمان است خود را گم کن! 2)تازگی ها گم شده ام!
فریاد در زهدان سکوت رویید
گوش کن انگار کسی تو را میخواند صدا, نجوای نشانه هاست تنها کافیست شعور اشاره ها را باور کنی پس امتداد روزهای آینده را بگیر انار و آیینه بردار وهمراه شو یادت باشد ((دریغ دستانت را که قربانی کنی انار دلت دانه دانه می شود)) می دانی عزیز تنها از آیینه های رو در رو دانه های دل به معراج می روند... به رسم پی نوشت: با من بگو مستی کدام شراب ننوشیده هوش می رباید؟
|
About
حریم آیین های نوآیین بودن Archivesآبان 1388مهر 1388 مرداد 1388 خرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 دی 1387 آذر 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 Links
انجمن روانشناسی ایران
ساقی نامه |
